Nadat ik begin april de ronde van Vlaanderen gefietst had zat ik zo eens op www.wielerklassieker.nl te kijken wat ik dit jaar eventueel nog meer zou kunnen fietsen.
De Ronde van Vlaanderen hadden we nogal slecht weer gehad en ik wilde eigenlijk wel eens een klassieker fietsen met mooi weer.
Mijn agenda er bij en er bleef alleen de Waalse Pijl over. Er stond nog wel bij dat er aardig geklommen moest worden maar ach....dat zien we dan wel weer dacht ik.

Bij de Weerribbentocht 26 april 2008, zei Bouke tegen mij dat het de zaterdag er op al 3 mei was. Ik snel nog het e.e.a. geregeld zodat ik kon en maandag Peter Zoombelt gebeld dat ik mee kon. Peter heeft weer perfect de hotel boekingen laten aanpassen zodat ik mee kon.
Vrijdag 2 mei 16.00 uur werd ik opgehaald door Peter en Bouke. We zijn via Soest naar Luik gegaan omdat we in Soest Ron van Duren (van Le Champion) nog even opgehaald hebben. Na enig telefonisch contact hebben we met Gerrit, Andrea en Koos afgesproken om de volgende morgen rond 07.30 uur te vertrekken.

Om ongeveer 07.45 uur zijn we gestart. Bij de inschrijving kregen we een stempelkaart waar alle Cols op stonden. 20 in totaal. Achter elke col stonden punten die de zwaarte van de col aangaven. Na kilometer 17 doemde de Redoute op. Ik moet zeggen dat ik al aardig aan de bak moest om een beetje fatsoenlijk boven te komen. Even later kijk ik op mijn stempelkaartje en zie tot mijn verbazing dat de Redoute maar 149 punten heeft en er ook nog cols komen die 340 punten hadden gekregen. Dat beloofd nog wat denk ik.

Nadat we met z'n allen wat gegeten hebben merk ik in een klim op ongeveer 100 kilometer voor de finish dat mijn benen hun beste tijd gehad hebben. Ik merk dat ik mijn kracht nodig heb om te klimmen en dat ik tussen de cols te hard moet fietsen om fatsoenlijk de cols op te komen. Daarom besluit ik om de rest te laten gaan en op eigen tempo verder te gaan. Dit had weer als groot voordeel dat ik veel meer om mij heen kon kijken. Ik heb echt hele stukken gefietst terwijl ik verder niemand zag, en dat in deze prachtige omgeving. Ik merk gelijk ook dat ik veel makkelijker begin te klimmen daar dat ik het tussendoor rustiger aan doe.

Rond 18.35 uur finish ik in Spa. Ik heb in ieder geval behoorlijk diep moeten gaan om de tocht uit te rijden. En dan natuurlijk even het diploma ophalen. 210 kilometer en 3835 hoogte meters staan er op.
Blij dat iedereen het gehaald heeft en wat een ontzettende mooie tocht door een prachtige omgeving.

Om 19.00 uur stappen we in de auto's en rijden we moe maar voldaan terug.

Marcel van den Bosch.