| Snertrit 2008 Vandaag 17 februari 2008 staat de snertrit op het programma. Dit is voor de club de laatste georganiseerde clubrit door de bossen van het veldseizoen. Op vrijdagavond kijk ik even naar het weerbericht en zie ik dat Helga van Leur zegt dat het vannacht wel -10 kan worden. Brrrr alleen de gedachte al. Maar goed morgenvroeg eerst maar eens kijken hoe koud het is. Ik heb me al opgegeven en thuisblijven is dus geen alternatief. 's Morgens valt het nog wat mee De thermometer geeft min 5 aan als ik mijn fiets even nakijk. Daarna op de fiets naar de Kamphal waar ik Bouke, Mies en Eddy tref. Samen fietsen we richting ‘t Harde. Onderweg worden bij het Loo Jan en John opgepikt. Daarna verder naar het AC restaurant in 't Harde. Daar komen Hendrie, Andrea en Gerrit er nog bij. Met 9 personen beginnen we aan de tocht. De knobbel over (ben je gelijk lekker warm) en dan de bossen in richting Epe Emst volgens mij. Leuk om daar eens te fietsen. Kom ik zelf alleen met de georganiseerde toertochten van Epe/Emst en dus voor mij mooi onbekend terrein. Eddy krijgt wat probleempjes met de fiets. Na een poosje besluit hij over de weg verder te fietsen naar Vierhouten waar we samen de snert zullen eten. Even later komen wij via de route, die dan weer door de bos gaat en dan weer langs mooie heidevelden gaat, in Vierhouten terecht waar we ons de snert goed laten smaken. Hierna fietsen we verder globaal richting Nunspeet. Hier komen we een aantal prachtige technisch uitdagende paadjes met mooie hoogtemeters tegen waar iedereen zijn stuurkunsten kan bijschaven. Inmiddels is het kwik wat gestegen waardoor links en rechts de wielershirts een beetje open gedaan worden. Echt prachtig om nu te fietsen en de kou van vanmorgen.. ach die zijn we al weer vergeten. Voordat ik het in de gaten had zie ik dat we al weer in 't Harde aangekomen zijn. Nog even lekker uitfietsen richting Wezep en dan zit de snertrit er al weer op. Al met al heel mooie tocht, die door Andrea en Gerrit georganiseerd was, een prachtige afsluiting van het winterseizoen. Op naar het wegseizoen. Marcel.
|